دختری بنام مانیا

دخترکم اینروزها به شدت حرف گوش کن شده و ازش درخواست هر کاری رو که میکنیم انجام میده البته به غیر از فعل "غذا خوردن" که این غذا خوردنش هم کاملا اختیاریه و ما اذیتش نمیکنیم با اصرارهامون. وقتی تو آشپزخونه مشغول کار کردنم جارو دستی رو برمیداره به سرعت همه جا رو جارو میکنه. و منم تشویقش میکنم و لذت میبره از کارش. داره یاد میگیره خودش لباساشو بپوشه . البته به صورت خودجوش و خیلی جالبه که میدونه هر لباس مخصوص کدوم قسمت از بدنشه. یعنی شلوارشو رو سرش نمیکشه و پیرهنشو پاش نمیکنه و هر کدومو درست تنش میکنه. البته کاملا هم اینکارو بی نقص انجام نمیده اما به نظرم مهارتش متناسب با سنش عالیه هنوز هم منو تو حسرت گل سرهای خوشگلش گذاشته و اجا...

دخترک این روزها به باباش میگه "بابا جّی" و منظورش همون بابا جوونه که من از همون اول باباشو اینطوری خطاب کردم و الان میبینم که دخترک با عشق و علاقه باباشو خطاب میکنه و به من هم میگه مامانّی با تشدید روی حرف "ن"...